Fotoğraf Resim Hobi Blog

Akşam güneşi. Geçen yaz çektiğim fotoğraflardan. Zoom yaparak çekmiştim. Mevsimler değiştikçe güneşin batarken göründüğü yer hep değişiyor. Güneş caminin iki minaresinin tam ortasındaki konumda görünecek şekilde battığı günler müsait olamamıştım. Artık bir dahaki fırsatı kaçırmamaya çalışırım.

Fotoğrafta gördüğünüz dev havana dibek de denir. Dibek aslında genellikle taştan oluyor. Bu resimdeki ise ağaçtan yapılmış.

Dibek ne işe yarar?
İçinde tahılllar veya kahve çekirdekleri öğütülür.

Fotoğrafı 2007 Ramazan ayında Taksim Meydanı’ndaki bir sergide çekmiştim.

İstanbul Belediyesi her mevsimde hatta her ayda İstanbul’un her yerine değişik değişik, mevsimine göre uygun çiçekler ektirir.

Bu fotoğraflarda gördüğünüz laleler yakında çiçekleri solunca sökülecek, yerlerine başka çiçekler ekilecek. Sökülen çiçeklerin akıbetini bilmiyorum. Bu iş haddinden fazla sıklıkta ve istanbulun her yerinde yoğun olarak yapılmakta. Bunun için muazzam para harcandığı bariz bir şekilde ortada.

Lale yetiştirmek hakkında bilgi ve çektiğim diğer lale fotoğrafları için buraya tıklayın: >>>>>>

Fotoğrafların tümü Taksim Meydanı’ndan…

Ben de çiçek severim. Balkonda yetiştirmeye çalışıyorum. İstanbulda her yerde görmek isterim. Ama istanbul belediyesi hem çiçek israfı yapıyor hem bu iş için çok aşırı masraf yapıyor.
Boş yere katledilen bitkilere mi üzüleceğiz yoksa belediyenin işgüzarlığı yüzünden heba olup giden paralara mı? Şu laleler solar solmaz anında söktürüp başka çiçek diktirirler. 15-20 gün veya bir ay içinde bakarsınız onların yerinde başka çiçekler. Gerçekten çok çok aşırıya kaçıyorlar. Bu kadar para nereden geliyor? Şehrin bütün hizmetleri tamam da gösterişe mi kaldı paralar? Duymuşsunuzdur artık bazı mezarlıklardaki bütün kabirlere de çiçek dikiyorlarmış. Mezarlıklarda çoğu kimsenin manevi değeri yüksek aile yadigarı güllerini söküp atmışlar.. Güya çiçeklerle güzelleştirecekler… Gülden güzel çiçek olur mu? Yazıklar olsun demekten başka yapacak bir şey yok.

Kalabalık yüzünden fotoğraf çekmek zor oluyor. İstiklâl Caddesi’nin bir ismi de “Beyoğlu”dur. İstanbul’un Beyoğlu ilçesinin merkezidir. Bu merkez kısma eskiden aynı zamanda “Pera” da denirmiş.

Fotoğrafta Meşhur Balık Pazarı’nın İstiklâl Caddesi’ndeki yegâne girişini görüyorsunuz. Eskiden bu sokağın üzeri kapalıydı. Geçen yazdan beri açık olduğu dikkatimi çekiyor.

Meşhur Tarihi Çiçek Pasajı. Girişin üstünde Cité de Pera yazıyor. Fransızca “Pera Sitesi” demektir. Bu muhitin ismi eskiden “Pera” imiş. Yanlış hatırlamıyorsam Rumcada “gece” anlamına geliyor.

İstiklâl Caddesi’nin olmazsa olmaz unsurlarından biri de yol kenarında yerde oturarak lâvanta satan kadınlardır. Bunlar aslında Çingene olur ama bu seferki değildi. Bu satıcılardan çevreye mis gibi lavanta kokusu yayılır. Yoldan geçenlerden özellikle kadınlar kokunun cazibesine dayanamaz lavanta satın alır. Satılan lavanta bayatsa, kokusu azalmışsa çevreye koku salmaz, alıcısı da olmaz. Önemli olan, lavantanın kokusunun insanlara ulaşabilmesidir. Çünkü kalabalıkta yerde kenarda oturan kadının ne sattığına pek dikkat eden olmaz. Ama kokunun cazibesi başka bir şey.

Tramvayın Taksim meydanından doğru geldiğini görünce, Fransız konsolosluğuna yaklaştığımı da farkedince, konsolosluğun yüksek kapısından fotoğraf çekebilmek için koşarak bir çırpıda merdivenleri tırmandım alelacele bu fotoğrafı çektim. İlginç bir kare yakalamışım aslında. Bir turist kafilesi var. Bana değil, konsolosluğun kapısına ve kenarlardaki afişlere bakıyor olmalılar. Sağ tarafta bir kadın o da benim gibi tramvayın fotoğrafını çekiyor. En solda iki turbanlı hanım var. Bir de çocuk, annesine bir şey anlatıyor olmalı. Ama anne ile baba başka bir şeyle ilgileniyor gibi.

Yine üstteki fotoğrafta sağ tarafta karşıdaki ilginç tasarımlı dükkan vitrini şimdi (bu satırları yazarken) dikkatimi çekti. Vitrin dizaynı ilginç ama önünde oturan adam daha da ilginç. Fotoğrafı çekerken onu hiç farketmemiştim. Fotoğrafın o kısmını keserek aşağıda ayrıca yayınlıyorum.

Evet, vitrin tasarımı ilginç ama adam çok daha ilginç. Üzerinde takım elbise, kravat.. Başında Güney-doğu Anadolu usulü sarık (poşu), kolunda dev bir tespih, göğsünde çok sayıda madalyon… Sanki saçları uzun gibi görünüyor. Bıyıkları da aşırı uzun pala bıyık gibi.. Ama bunlar resmin net olmamasından kaynaklanıyor da olabilir.

Fotoğrafta adamın bulunduğu kısmı kesip büyüttüm, düzeltmeye çalıştım. Ancak bu kadar düzgün bir görüntü sağlayabildim. Anlaşılan bende fotoğrafçı gözü yok. Olsaydı bu adamı o an kaçırmaz, yakından bir fotoğrafını çekerdim.

Her gün penceremize gelen, evimize girip dolaşan kumru kuşlarının fotoğraflarını çekmek o kadar kolay olmuyor. Her an hareket halindeler. Fotoğraf çektikten sonra burada yayınlamak için resmi ayrıca küçültmek gerekiyor. Ve de rengini canlılığını gerçek görüntüsüne mümkün olduğu kadar benzetmeye gayret ettim.

Geçen yaz zoom yapılarak çekilen bu fotoğrafta çok uzaktaki arabalar yakın görünmüş.

Çifte kumrularımız bir buçuk yıldır her gün kesinlikle gelir, eve girip dolaşırlar. Kuşların rengi halının rengiyle o kadar uyumlu ki bazen uzaktan bakınca farketmek mümkün olmuyor.

Bazen oturup dinlenirler. Bu fotoğraf iyi çıkmadı. Ancak bu kadar düzeltebildim.

Kuluçkaya yatmış kumru kuşu resmi için ise şu blog sayfasına bakabilirsiniz: >>> Saksıdaki Kumru